پیش نوشت:  سلام به همه دوستان و همراهان خوبم. امروز تازگی با خلاصه ای از کتاب "ناچیز

شمردن زن در درازنای روزگار ایران" به روز شد. شاید پستی طولانی به نظر بیاید اما انقدر

عالی و پر از حرف تازه است که مطمئنم تمام کسانی که نگاهی منطقی به حقوق زنان دارند از

خواندن این خلاصه لذت خواهند برد.

پس منتظر  نظرات شما در تازگی هستم!

*****************************************************************

کمونیسم Communism

 

از سال 1840 به بعد که اصطلاح کمونیسم در زبان روزمره معمول شده، معانی مختلفی به خود گرفته است که فهرست وار در زیر می آید:

1- نهاد و کوششی است برای عملی کردن آرزوهایی که بعضی از سوسیالیستهای خیالپرست به آن دست زده بودند. بنابراین نظریه باید تمام اموال و ثروت موجود در روی زمین اشتراکی گردد. هر کسی باید کار کند و به قدر استعدادهای موجودش تولید کند و به اندازه نیازمندیهای خویش از نعمات و مصرف برخوردار گردد. این مکتب مالکیت شخصی را هم در مورد وسائل تولید و هم درباره کالاهای مصرفی ممنوع می کند

2- با اندک اختلافی با تعریف اول، سازمانی است اجتماعی با روشی علمی و واقع بینانه تر که مارکس در نظرات خویش از آن سخن گفته است: " تاریخ بشر ، مبارزه دائمی توده ها برای بهبود بخشیدن به وضع زندگی شان است، مبارزه ای که در مرحله سرمایه داری به مبارزه طبقاتی می انجامد و سر انجام با دیکتاتوری پرولتاریا پایان می پذیرد".

در این دوران فرد انسانی محصولی اعتبار یافته جامعه ای خواهد بود که استعدادهای او تا سر حد کمال شکفته و تکمیل خواهد شد. افراد بشری به طور هماهنگ در اجتماع خویش جامعیت پیدا خواهند کرد. از لحاظ اقتصادی ، این جامعه طیق قانون زیر اداره خواهد شد: " از هرکس به اندازه استعدادش و به هر کس به قدر نیازش".

3- انچه در بالا گفته شد و در زیر عنوان مارکسیسم تکمیل میشود، کمونیست را از لحاظ نظری تشریح می کند. اما از نظریه گذشته، نظامهای مشخصی در جهان امروز به وجود آمده اند( مانند کمونیسم شوروی و چین و دموکراسی های توده ای و غیره) که مارکسیست- کمونیست نامیده می شوند.

از لحاظ سیاسی ، کمونیسم به واقعیت نمیپیوندد مگر پس از حذف شدن دولت به عنوان آلت حکومت بر محکوم ها. از لحاظ اقتصادی می توان گفت که نظامهای موجود موسوم به کمونیست در حقیقت اشتراکی هستند(یعنی وسایل تولید در مالکیت دولت است و مالکیت خصوصی وجود ندارد) اما این امر به تنهایی برای کمونیست بودن کافی نیست از لحاظ اجتماعی در کشورهای ویژه ای که کمونیست نامیده می شوند، در مرحله فعلی که خود آن را دوران سوسیالیسم می نامند فرمول زیر حکومت میکند:"از هرکس بر حسب استعدادش و به هر کس به اندازه کارش"

4- در کشورهای سرمایه داری یا نظامهای لیبرال، اصطلاح کمونیسم برای نشان دادن جریانات عقیدتی(ایدئولوژیکی) و اقدامات استراتزیکی خاصی به کار برده می شود که خود را از پیروان مارکس می دانند و از سیاست های نظام های موسوم به کمونیست پیروی می کنند. در اکثریت بزرگ و نزدیک به تمام کشورهای سرمایه داری یا لیبرال، احزاب کمونیست مخفی و یا آشکاری وجود دارند. این احزاب تلاش وسیعی به کار می برند تا از نارضایی های موجود بهره گیرند. و با استفاده از این نارضایی ها وجدان و اگاهی طبقاتی را بیدار کرده و پرورش دهند. و سرانجام مبارزه طبقاتی را تشدید کنند و مقدمات انقلاب را فراهم سازند. با پیدایش انقلاب، دیکتاتوری پرولتاریا، به سرمایه داری خاتمه خواهد داد.

کمونیست به دو معنی اخیر که بیان شد پس از انقلاب اکتبر به وجود امده است. لنین انحلال بین الملل دوم را اعلام کرد و بین الملل سوم و یا کمونیسم بین المللی(کمینترن) را تشکیل داد. کمینترن و بعدها استالین و استالینیسم، تمام احزاب کمونیست جهان را زیر انظباط آهنینی در آوردند. نه تنها حزب بلشویک به اصطلاح یکپارچه بود یعنی هیچ نوع مخالفت و یا تمایل انتقادی را تحمل نمیکرد. بلکه در تمام احزاب کمونیست جهان نیز یکپارچگی حکمفرما بود.همه مجبور بودند فرمانبردار کمینترن باشند. طبعا کمینترن نیز که مرکزش در مسکو بود از رهبری حزب بلشویک پیروی می کرد. پس از پیدایش انقلاب چین و یوگسلاوی، که هر دو بدون دخالت ارتش سرخ به وجود آمده بودند و به خصوص پس از خاتمه دوران استالین، اوضاع عوض شد و یکپارچگی سابق در جهان کمونیسم امکان ناپذیر گردید. اینک انواع متعددی از کمونیسم مستقل پیدا شده، و به ویزه اختلافات ایدئولوزیک و سیاسی میان چین و شوروی به سایر احزاب کمونیست جهان این فرصت را داده است که بدون ترس از تکفیر شدن سیاسی، استقلال بیشتری برای خود قائل باشند.

کمونیسم در برخی کشورها جنبه انقلابی خود را کم و بیش از دست داده است.

کمونیسم در جهان عبارتند از:

1) کمونیسم شوروی که بعضی از نویسندگان سیاسی آنرا "کرملینیسم" نیز نامیده اند و پایگاه آن قصر کرملین در مسکو است

2) مائوئیسم یا کمونیسم چینی که پایگاه آن پکن پایتخت چین است و با کمونیسم شوروی به ستیزه و مبارزه شدید برخاسته است

3)کاستروئیسم که به نام فیدل کاسترو رهبر کوبا معروف گردیده و نوعی کمونیسم خاص ابداعی فیدل کاسترو است

4) تیتوئیسم که کمونیسم مخصوص پوگسلاوی و پایه گذار آن مارشال تیتو رهبر پوگسلاوی است. چین و شوروی هر دو آن را به داشتن تمایلات باختری متهم ساخته و آن را مردود می شمارند

5)کمونیسم رفورمیسم که بیشتر احزاب کمونیست کشورهای باختری اروپا بدان گرویده و تمایل به مرام دموکراسی و استقلال و عدم اطاعت از مسکو دارد و خط مشی چکسلواکی در جنبش 1968 و کوشش رهبران آن کشور برای جدایی از اردوگاه شوروی نیز از این دسته بود.

بعضی از مفسرین هر دو نوع اخیر یعنی تیتوئیسم و کمونیسم احزاب اروپای باختری را مظاهر و اقسامی از یک نوع دانسته که آن را رفرمیسم می خوانند.

 

پی نوشت: مطالب از کتاب فرهنگ علوم سیاسی(کتاب اول: واژه های سیاسی) /علی بابائی،غلامرضا/نشرو پخش ویس/چاپ دوم 1369 برداشته شده است . و هنوز اتحاد جماهیر شوروی از هم پاشیده نشده بود. لذا در اینجا چون نقل به عین شده است از شوروی و کمونیسم آن نام برده شد.

 

پی نوشت2: دوست نداشتم هیچوقت نظر شخصی و یا تفسیر های دیگران را در مورد این وازه ها بنویسم و همانطوری که گفتم قصدم فقط معرفی اجمالی و آشنایی کلی با این وازه ها بوده که فقط هم از یک کتاب به عنوان مرجع استفاده کردم. اما اینجا نتوانستم خودداری کنم. تمام این فرهنگ را گشتم تا ببینم کجا وازه کمونیسم یا مارکسیسم و نظریاتشان در مورد بی خدایی نوشته شده، که پیدا نکردم. دلیل این همه گشتنم این بود که از کودکی تا بزرگی هر بار در مورد کمونیسم پرسیدم بلافاصله و تنها موردی که در رابطه با این واژه ،حزب و حکومت و طرفدارانش شنیدم یک جمله بود: "خدا رو قبول ندارند!" و من واقعا تا مدتها فکر می کردم کمونیسم صرفا آمده که مردم را از پرستش خدا نهی کند!!!! و حالا میبینم که تمام اصول کمونیسم بد با خوب نادیده گرفته شده بود و به اصلی که تا بحال در جایی به آن برنخوردم!!! توجه شده است!

نوشته شده در دوشنبه هجدهم شهریور 1387ساعت 22:27 توسط ایرانی آزاد| |

از امروز میخوام یک روز در هفته ،تعریف یکی از ایسمها رو به صورت خلاصه اینجا بیارم

 

دلیل اینکار اینه که خیلی ها من جمله خودم فقط یک چیز اجمالی از ایسم ها میدونیم و خیلی دقیق در موردشون اطلاع نداریم مگر افرادی که دنبال سیاست  هستند و یا مطالعات بالایی دارند و یا رشته تحصیلیشون با این مباحث سرو کار داره.

دانستن در مورد ایسم های مهم، به دانش سیاسی کمک میکنه و فهم درستی از اونها رو در اختیار ما میذاره.از اون مهمتر مانع از چاله به چاه افتادن میشه. چندی پیش در حین وبگردی با سایتهای دانشجویان سوسیالیت مواجه شدم و بیشتر برای یافتن معنای درست ایسم ها ترغیب شدم.چون چیزی که من در اون سایت میدیدم به کم.نست بیشتر شبیه بود (مخصوصا وازه رفیق!!!) و برام جای بسی تعجب داشت که با تمام شکستهایی که کمونیست در این سالیان داشته..هنوز هم چپ گرایی به این شدت ادامه داره. و خب چون اصول فکری من با اونها جور در نمیاد خیلی هم از این روند راضی نیستم. اما به شدت تمایل پیدا کردم معنای سوسیالیسم،کمونیسم،ناسیونالیسم ،مارکسیسم و .... رو بهتر بدونم.از سوسیالیسم شروع میکنم  بخصوص که شخصیت اصلی کتاب مورد علاقه ام(خانواده تیبو) هم یک سوسیالیست بود و در راه آرمانش جانش رو هم داده بود. و شاید باید زودتر از اینها به دنبال معنای آن میرفتم نه اینکه به شنیده ها بسنده کنم.جالب اینجاست که سوسیالیسم با تمام ایسمهای دیگه به راحتی قاطی میشه و من دیدم که مثلا توده ای ها خود را سوسیالیست میدونن و ملی گرایی چون زیرک زاده و یارانش هم خودشون رو سوسیالیست میدونن..وحتی بسیاری از اسلامیون اسلام رو دینی مطابق با اصول سوسیالیستی میدونن..اگر اشتباه نکنم حتی این بار در شهروند امروز در همان مصاحبه دکتر سروش فکر کنم گفته بودند دکتر شریعتی عقاید سوسیالیستی داشت(مطمئن نیستم) خلاصه تنبلی رو کنار گذاشتم و به مرجعی پناه بردم و معنای این ایسم و ایسمهای دیگه رو اجمالی خوندم..برای همین تصمیم گرفتم این تعاریف رو در اینجا بیارم شاید به درد بعضی دوستان بخوره.

 

ادامه مطلب

نوشته شده در سه شنبه یازدهم تیر 1387ساعت 0:56 توسط ایرانی آزاد| |